ഒരു വനിതാ മാസികയിലാണ് വായിച്ചത്. കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാര്ഡു ലഭിച്ച എം പി വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ ഹൈമവത ഭൂമിയില് എന്നാ പുസ്തകത്തെ പ്പറ്റി എഴുത്ത് കാരി കൂടിയായ തനൂജ എസ് ഭട്ടതിരിയുടെ വായനാനുഭവം.ആര്ഷ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും ഇതിഹാസ സ്മരണകളുടേയും മണ്ണില്ക്കൂടി യുള്ള പ്രൌഡമായ യാത്ര. അതീവാദരത്തോടെയുള്ള വായന. കാവ്യം സുഖേയം, കഥ രാഗ്ഗവീയം എന്നു പറയുംപോലെ തന്നെ.
എഴുതിയെഴുതിപ്പോകുമ്പോള് തനൂജ പറയുന്നു.. മനുഷ്യന് പ്രകൃതിയോട് ചെയ്തു കൂട്ടുന്ന പാതകങ്ങളെ പ്പറ്റി പരിതപിച്ചു കൊണ്ട്..." 1857ല് ചീഫ് സിയാറ്റിന് എന്ന അമേരിക്കന് എഴുത്തുകാരന് എഴുതിയ വരികള് നമ്മെ ജീവ ജലത്തെ ക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്നു"
അധിനിവേശത്തിന്റെ കരാളതകളോട്, പ്രതിരോധത്തിനും കീഴടങ്ങലി നുമിടയിലെ ആ നശിച്ച മുഹൂര്ത്തത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു കൊണ്ട് ഹൃദയസ്പ്രുക്കായി പ്രതിഷെധിച്ച മഹാനായ ആദിവാസി മൂപ്പന് ഒരു അമേരിക്കന് എഴുത്തുകാരനായി മാറുന്നതു ഒരു വലിയ സംഭവമല്ല. അവരുടെ /ആരുടേയും ..ചെറുത് നില്പ്പുകള് നമ്മുടെ ഗൃഹാതുരതകള് മാത്രമാണല്ലോ.
ഞാന് ആലോചിക്കുന്നത് അതല്ല. 1857ല് പ്രസിഡന്റ് ഫ്രാങ്ക്ലിന് പിയെര്സന് ആ റെഡ് ഇന്ത്യന് മൂപ്പനും അയാളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഭയ ചകിതരായ തദ്ദേശീയരും വെറും നിഴലുകള് മാത്രമായിരുന്നു...എല്ലാ അധിനിവേശകര്ക്കും അതങ്ങനെ തന്നെയാണ്. വിദേശിയായാലും തദ്ദേശിയായാലും.. ഇക്കാലയളവില് വയനാടിന്റെ അവകാശികള് ആരായിരുന്നു...
പ്രകൃതിയെപ്പറ്റിയും ഭൂമിയുടെ അവകാശത്തെപ്പറ്റിയുമുള്ള നമ്മുടെ പലരുടെയും കണ്ണീര് മുതലക്കണ്ണീര് മാത്രമാണ്. അവര്ക്ക് ജീവിച്ചു കാണിക്കാനാവാത്ത ജീവിതമാണ് അവര് ഉയര്ത്തിപ്പിടിക്കുന്നത്. തങ്ങളുടെ തെറ്റുകള്ക്ക് ഇരയായവരെ മറക്കുവാനാണ് അവര് ചരിത്രത്തിന്റെ ഇരകളെ പ്പറ്റി വാചാലരാവുന്നത്.
അവസാനമായി കോര്പ്പരേറ്റുകള്ക്കെതിരെ സന്ധിയില്ലാത്ത സമരം നടത്താനും സ്വയം അതാവനും ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച ആളുകളെപ്പറ്റി നാം എന്താണ് പറയേണ്ടത്. ആത്മാവിനെ കൂട് വിട്ടു കൂട് മാറുന്ന വിദ്യ പരിശീലിപ്പിച്ചവര്. രാഷ്ട്രീയവും എഴുത്തും ഭൂമി വിപണനവും പത്രവും വ്യാപാരവും എല്ലാം കൈപ്പിടിയിലായവര്..
പറയാനുള്ളതെല്ലാം പറഞ്ഞോ എന്നറിയില്ല..അത് തന്നെയാണോ പറഞ്ഞത് എന്നും..
ആത്മാവില് ദരിദ്രരായവര്ക്ക് സ്വര്ഗമാണ് ശിക്ഷ.
ആ കത്തിന്റെ പൂര്ണരൂപം ഇതാണ്.....
American Indian, Chief Seattle letter
American Indian, Chief Seattle, wrote to President Franklin Pierce in 1854.
How can you buy or sell the sky, the warmth of the land? The idea is strange to us. If we do not own the freshness of the air and the sparkle of the water, how can you buy them?
Every part of this earth is sacred to my people. Every shining pine needle, every sandy shore, every mist in the dark woods, every clearing and humming insect is holy in the memory and experience of my people. The sap which courses through the trees carries the memories of the red man.
The white man's dead forget the country of their birth when they go to walk among the stars. Our dead never forget this beautiful earth, for it is the mother of the red man. We are part of the earth and it is a part of us. The perfumed flowers are our sisters; the deer, the horse, the great eagle, these are our brothers. The rocky crests, the juices in the meadows, the body heat of the pony, and man--all belong to the same family.
So, when the Great Chief in Washington sends word that he wishes to buy our land, he asks much of us. The Great Chief sends word he will reserve us a place so that we can live comfortably to ourselves. He will be our father and we will be his children. So we will consider your offer to buy our land. But it will not be easy. For this land is sacred to us.
This shining water that moves in the streams and rivers is not just water but the blood of our ancestors. If we sell you land, you must remember that it is sacred, and you must teach your children that it is sacred and that each ghastly reflection in the clear water of the lake tells of events and memories in the life of my people. The water's murmur is the voice of my father's father.
The rivers are our brothers, they quench our thirst. The rivers carry our canoes, and feed our children. If we sell you our land, you must remember, and teach your children that the rivers are our brothers, and yours, and you must henceforth give the rivers the kindness you would give any brother.
We know that the white man does not understand our ways. One portion of land is the same to him as the next, for he is a stranger who comes in the night and takes from the land whatever he needs. The earth is not his brother but his enemy, and when he has conquered it, he moves on. He leaves his fathers' graves and his children's birthright is forgotten. He treats his mother, the earth, and his brother, the sky, as things to be bought, plundered, sold like sheep or bright beads. His appetite will devour the earth and leave behind only a desert.
I do not know. Our ways are different from your ways. The sight of your cities pains the eyes of the red man. But perhaps it is because the red man is a savage and does not understand.
There is no quiet place in the white man's cities. No place to hear the unfurling of leaves in spring, or the rustle of an insect's wings. But perhaps it is because I am a savage and do not understand. The clatter only seems to insult the ears. And what is there to life if a man cannot hear the lonely cry of the whippoorwill or the arguments of the frogs around a pond at night? I am a red man and do not understand. The Indian prefers the soft sound of the wind darting over the face of a pond, and the smell of the wind itself, cleansed by rain or scented with the pine cone.
The air is precious to the red man, for all things share the same breath: the beast, the tree, the man, they all share the same breath. The white men, they all share the same breath. The white man does not seem to notice the air he breathes. Like a man dying for many days, he is numb to the stench. But if we sell you our land, you must remember that the air is precious to us, that the air gave our grandfather his first breath also received his last sigh. And if we sell you our land, you must keep it apart and sacred, as a place where even the white man can go to taste the wind that is sweetened by the meadow's flowers.
So we will consider your offer to buy our land. If we decide to accept I will make one condition. The white man must treat the beasts of this land as his brothers.
I am savage and I do not understand any other way. I have seen a thousand rotting buffaloes on the prairie, left by the white man who shot them from a passing train. I am a savage and I do not understand how the smoking iron horse can be more important that the buffalo that we kill only to stay alive.
What is man without the beasts? If all the beasts were gone, man would die from a great loneliness of spirit. For whatever happens to the beasts, soon happens to man. All things are connected.
You must teach your children that the ground beneath their feet is the ashes of our grandfathers. So that they will respect the land, tell your children that the earth is rich with the lives of our kin. Teach your children what we have taught our children, that the earth is our mother. Whatever befalls the earth befalls the sons of the earth. Man did not weave the web of life, he is merely a strand in it. Whatever he does to the web, he does to himself.
Even the white man, whose God walks and talks with him as friend to friend, cannot be exempt from the common destiny. We may be brothers after all. We shall see. One thing we know, which the white man may one day discover---our God is the same God. You may think now that you own Him as you wish to own our land; but you cannot. He is the God of man and his compassion is equal for the red man and the white. The earth is precious to him, and to harm the earth is to heap contempt upon its Creator. The Whites, too, shall pass; perhaps sooner than all other tribes. Contaminate your bed and you will one night suffocate in your own waste.
But in your perishing, you will shine brightly, fired by the strength of the God who brought you to this land and for some special purpose gave you dominion over this land and over the red man. That destiny is a mystery to us, for we do not understand when the buffalo are all slaughtered, the wild horses are tamed, the secret corners of the forest heavy with the scent of many men, and the view of the ripe hills blotted out by talking wires. Where is the thicket? Gone. Where is the eagle? Gone.
